Οι ήρωες δεν πεθαίνουν. Γι’ αυτό ο Τάσος και ο Σήφης ΖΟΥΝ. ΑΘΑΝΑΤΟΙ !!!

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΗΦΗΣΣτις 26 Αυγούστου 2010, οι  Σμηναγοί Αναστάσιος Μπαλατσούκας και Ιωσήφ Αναστασάκης προγραμματίστηκαν για εκτέλεση αποστολής βομβαρδισμού εναντίον εικονικού στόχου στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, σε συνεργασία με άλλα δύο F-16 που θα τους αναχαίτιζαν. Κατά τη διάρκεια των ελιγμών για αντιμετώπιση των «αντίπαλων» αεροσκαφών, κι ενώ πετούσαν δυτικά της νήσου Χρυσή, συγκρούστηκαν στον αέρα ένα μονοθέσιο κι ένα διθέσιο F-16, της 115 Πτέρυγας Μάχης. Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες το μονοθέσιο F-16C με πιλότο τον άτυχο σμηναγό Αναστάσιο Μπαλατσούκα , χτύπησε από κάτω προς τα πάνω, περίπου στη μέση το F-16D στο οποίο βρίσκονταν ο σμηναγός Σήφης Αναστασάκης και ο ανθυποσμηναγός Παύλος Μποτζάκης. Ο θάνατος του Μπαλατσούκα ήταν ακαριαίος ενώ ο Ιωσήφ Αναστασάκης τραυματίστηκε σοβαρά και υπέκυψε λίγες μέρες αργότερα.

Οι ήρωες  δεν πεθαίνουν. Γι’ αυτό ο Τάσος και ο Σήφης ΖΟΥΝ.

ΖΟΥΝ μέσα στις καρδιές των συναδέλφων τους, αυτών των παλικαριών, των ιπτάμενων φρουρών της πατρίδας.

ΖΟΥΝ στη συνείδηση του ελληνικού λαού, που λατρεύει τον κάθε ήρωα, ξεχωριστά.

ΖΟΥΝ μέσα στην ψυχή του απλού πολίτη, που αγαπάει ετούτο τον τόπο.    ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΠΑΛΑΤΣΟΥΚΑΣ

Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.
Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,

(Γιάννης Ρίτσος –Ρωμιοσύνη)
Των αιθέρων ο γιος επί πτερύγων ανέμων

Η 340 Μοίρα «Αλεπού», της Ελληνικής πολεμικής αεροπορίας, τον ήθελε αετό των αιθέρων. Να διασχίζει τον καταγάλανο ουρανό, να είναι γεράκι του Αιγαίου, να φυλάει Θερμοπύλες και μετά να επιστρέφει στη βάση του.

Η άλλη μοίρα όμως, που ορίζει τις τύχες του ανθρώπινου είδους, τον ήθελε παντοτινά στους αιθέρες, στο απέραντο γαλάζιο του ουρανού, κοντά στους μεγάλους έλληνες που δόξασαν ετούτο το έθνος από αρχαιοτάτων χρόνων. Ετούτον εδώ τον τόπο τον ταλαιπωρημένο και πολύπαθο, από τους εκάστοτε «πατέρες» της εξουσίας. Ο Θεός θέλησε να τον πάρει στα τριάντα τρία του. Θεϊκό σημάδι, ή έτυχε; Κανείς δεν ξέρει. Παρά μόνον Αυτός που τον πήρε κοντά Του.

Ό,τι και να θέλησε η Μ(μ)οίρα του, αυτός έφυγε. Και έφυγε ξαφνικά, ένα πρωί του Αυγούστου, δίχως να επιστρέψει στη βάση του. Απογειώθηκε με τα φτερά της ψυχής του και πέταξε παντοτινά προς τους ουρανούς. Αυτούς τους Ελληνικούς ουρανούς, που αγάπησε από μικρό παιδί. Και όταν ήρθε η ώρα, και τα όνειρα έλαβαν εκδίκηση, ο Αναστάσης Μπαλατσούκας, το δευτερότοκο παιδί της τρίτεκνης οικογένειας του Χριστόφορου και της Ντίνας, εγγόνι της Κατίνας του Πατσιόγα από τη Νεράιδα, αυτός ο λεβεντονιός, έγινε Ίκαρος.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΠΑΛΑΤΣΟΥΚΑΣΑπό μικρό παιδί του άρεσαν τα αεροπλάνα και έπαιζε ολημερίς με αυτά. Και κάποια μέρα ήθελε να πετάξει σαν τον αετό, λεύτερος και δυνατός. Μπήκε στην σχολή Ικάρων το 1997 και για 13 ολόκληρα χρόνια διέσχιζε τους ελληνικούς ουρανούς. Ήταν ένας από τους καλύτερους και πιο έμπειρους χειριστές των F-16. Ο Σμηναγός Αναστάσιος Μπαλατσούκας, το καμάρι της πολεμικής αεροπορίας. Τον χαίρονταν οι δικοί του, τον αγαπούσαν οι φίλοι του και τον θαύμαζαν όσοι τον ήξεραν.

snerai@otenet.gr
Σπύρος Νεραϊδιώτης

ΣΗΦΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣΣ’ αναζητούνε οι ουρανοί, βρυχάται η γης ακόμα, μάχεται και κρατά σφιχτά του αετού το σώμα!!

Ο Χρόνος σταματάει.
Η είδηση που μεταδίδεται από στόμα σε στόμα αρχικά σαν φήμη παγώνει το αίμα. «Δύο αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας έπεσαν ανοικτά της Ιεράπετρας. Ακούστηκε ένα δυνατός κρότος και είδαμε τα κομμάτια των αεροπλάνων να πέφτουν φλεγόμενα στη θάλασσα», λέει ένας αυτόπτης μάρτυρας στις αρχές που κινητοποιούνται αυτόματα για τον εντοπισμό των πιλότων.

Τα αποτελέσματα των ερευνών είναι αποκαρδιωτικά. Ο Σμηναγός Αναστάσιος Μπαλατσούκας εντοπίζεται νεκρός και ο Σμηναγός Σήφης Αναστασάκης, βαρύτατα τραυματισμένος. Σκάφος του Υπολιμεναρχείου Ιεράπετρας περισυλλέγει το Σήφη και τον παραδίδει στο ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, προκειμένου να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο της Ιεράπετρας που έχει τεθεί σε πλήρη ετοιμότητα. «Είσαι καλά; » τον ρωτάει ο χειρούργος Ανδρέας Μαμαντόπουλος που είναι εκεί. Σηκώνει το χέρι για να απαντήσει αλλά χάνει τις αισθήσεις του. Ακολουθούν τρεις ανακοπές μέχρι να φτάσει στο Νοσοκομείο. Οι γιατροί τόσο στην Ιεράπετρα όσο και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου που μεταφέρεται αργότερα, δίνουν μάχη για να αποτρέψουν το μοιραίο και ας ξέρουν ότι οι ελπίδες είναι μηδαμινές. Είναι όμως θέμα τιμής να σωθεί το αετόπουλο

ΣΗΦΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣΗ οικογένεια και οι συνάδελφοι του είναι στο πλευρό του. Η κοινωνία της Κρήτης ανταποκρίνεται άμεσα στην έκκληση για αίμα. Φίλοι και συγγενείς δημιουργούν σελίδες σε κοινωνικά δίκτυα και πλήθος κόσμου μέσα από αυτές εκφράζει την αγωνία και τις ευχές του για την πορεία της υγείας του.
Οι προσπάθειες όμως δεν ευοδώνονται .
Οι προσευχές δεν εισακούονται.
Ο Σήφης δεν θα δει το γιο του να γεννιέται.
Δεν θα ξανααγκαλιάσει τους γονείς του που τους είχε τόση αδυναμία.
Δεν θα ξαναπεράσει τη πύλη της 115 Π. Μ..
Δεν θα ξαναχαμογελάσει κάτω από τη κάσκα του δίνοντας το «ΟΚ» για απογείωση.

ΣΗΦΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣΟ Σήφης έφυγε μα δεν πέθανε. Θα ανοίγει πάντα τα χρυσά φτερά του και θα διασχίζει τους Ελληνικούς ουρανούς. Θα είναι φύλακας άγγελος δίπλα σε κάθε συνάδελφό του στο δύσκολο αγώνα για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας.

Θα είναι ζωντανός στη καρδιά και στη θύμηση όλων γι αυτό ακριβώς που ήταν. ’Ένας άξιος Αξιωματικός, ένας καλός οικογενειάρχης, ένας άνθρωπος με αρχές και αξίες. Εξάλλου του   ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δε λογάται.

Ο Σήφης Αναστασάκης γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1975 στην Αθήνα. Σε ηλικία 18 ετών εισήλθε στη Σχολή Ικάρων, απ’ όπου αποφοίτησε πρώτος στη Σειρά του 4 χρόνια μετά, δίνοντας τον όρκο του Έλληνα Αξιωματικού ονομαζόμενος Ανθυποσμηναγός Ιπτάμενος. Τον Οκτώβριο του 1997 τοποθετήθηκε στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος στην Καλαμάτα, για προκεχωρημένη εκπαίδευση στα αεροσκάφη Τ-2 και τον Φεβρουάριο 1999 στο Σμήνος Μετεκπαίδευσης των Α-7 στην 115 Πτέρυγα Μάχης. Μετά το πέρας της εκπαίδευσης επάνδρωσε την 340 Μοίρα Βομβαρδισμού μέχρι τον Ιούλιο 2001, οπότε μετατέθηκε στην 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο, για εκπαίδευση στα αεροσκάφη F-16. Από τον Οκτώβριο 2002 μέχρι τον Οκτώβριο 2003 υπηρέτησε στην 347 Μοίρα και στη συνέχεια επανήλθε στην 115 Πτέρυγα Μάχης και στην 340 Μοίρα, με την έλευση των νέων αεροσκαφών F-16  Block 52 plus, όπου και υπηρετούσε μέχρι την ημέρα του ατυχήματος.

ΣΗΦΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣ

Πηγή ➤ cretefocus

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s