Ο ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΩΜΑ

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Απονομή μεταλλίου στην πολεμική σημαία του Τάγματος Εκ.Σ.Ε.

KEIMENO: Υπτγος ε.α. Στυλιανός Ι. Δράκος, Βετεράνος ΚΠ

Για να κατανοήσει ο αναγνώστης της ιστορίας και πολύ περισσότερο ο μελετητής αυτής τον Κορεατικό πόλεμο (1950/53), θα πρέπει απαραιτήτως να αναζητήσει και εντοπίσει τα αίτια τα οποία τον προκάλεσαν. Και τα αίτια αυτά δεν προήλθαν από κάποιο τυχαίο συμβάν προ της ενάρξεως του πολέμου, αλλά ανάγονται στο παρελθόν, τουλάχιστον στις αρχές του περασμένου αιώνα, όταν οι γνωστές αποικιοκρατικές δυνάμεις ρύθμιζαν τις τύχες των μικρών ιδίως κρατών.

Έχουν ήδη περάσει εξήντα χρόνια από της υπογραφής της ανακωχής του Κορεατικού πολέμου, χωρίς ακόμη να έχει συνομολογηθεί ειρήνη μεταξύ των τότε εμπολέμων, πράγμα που καθιστά την εν γένει κατάσταση στη Κορεατική Χερσόνησο και την ευρύτερη περιοχή αβεβαία και ενίοτε κρίσιμη. Η κατάπαυση του πυρός τότε, είχε συμφωνηθεί να γίνη την 10ην νυκτερινή της 27ης Ιουλίου 1953. Όσο πλησίαζε η ημέρα εφαρμογής της ανακωχής, και ιδιαίτερα το τελευταίο 24ωρο, η δραστηριότητα του μετώπου είχεν ενταθεί για προφανείς λόγους. Καθένας των αντιπάλων, επιδίωκε εδαφικά πλεονεκτήματα στην νέα μεθόριο. Ιδιαίτερα τις τελευταίες ώρες, το όλο μέτωπο εμφάνιζε όψη αποκαλύψεως. Οι αδιάκοπες εκρήξεις των οβίδων και βλημάτων όλμων, οι συνεχείς φωτεινές γραμμές των τροχιοδεικτικών του συνόλου των πολυβόλων και τα αλλεπάλληλα φωτιστικά βλήματα έδιδαν φαντασμαγορική όψη σε όλο το μήκος του μετώπου. Και όταν οι δείκτες των ωρολογίων έδειξαν ακριβώς την 10ην νυκτερινή, όλο αυτό το πανδαιμόνιο εσίγησε. Απόλυτη ησυχία διαδέχθηκε το προηγούμενο πανδαιμόνιο, την οποία διέκοπταν σποραδικά κοάσματα βατράχων, από παρακείμενους ορυζώνες. Οι στρατιώτες περίμεναν μερικά λεπτά και μετά, διστακτικά στην αρχή, άρχισαν να βγαίνουν από τα πολυβολεία και τα χαρακώματα. Αυτό ήταν!

Ο πόλεμος σταμάτησε. Καλή Πατρίδα παιδιά….

Ο τριετής Κορεατικός πόλεμος, ο οποίος στο πέρασμά του προκάλεσε εκατόμβες θυμάτων και βιβλικές καταστροφές στο Κορεατικό έθνος, αυτός ο ξεχασμένος Πόλεμος, όπως επικράτησε να αποκαλείται, σταμάτησε και οι αντίπαλοι εξακολουθούν ακόμη να παραμένουν και στις δύο πλευρές, καχύποπτοι και με το όπλο ανά χείρας.

Η διεξαγωγh του πολeμου

Ο τριετής αυτός πόλεμος, από πλευράς τεθέντων στρατηγικών σκοπών και διεξαγωγής, διακρίνεται σε πέντε περιόδους, ήτοι:

Η πρώτη περίοδος (25 Ιουνίου- 14 Σεπτεμβρίου 1950) διαλαμβάνει την αιφνιδιαστική εισβολή των Βορειοκορεατικών (Β/Κ) δυνάμεων στην επικράτεια της Νοτίου Κορέας. Οι δυνάμεις εισβολής, μετά τη διάρρηξη της παραμεθορίου αμυντικής τοποθεσίας των Νοτιοκορεατών (Ν/Κ), κινήθηκαν ταχέως κατά μήκος των προς Νότο δρομολογίων σε παράλληλες φάλαγγες, εφαρμόζοντας τακτική «αστραπιαίου Πολέμου» και με στρατηγικό αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της πόλεως Πουσάν, κειμένης στο νοτιότατο άκρο της Κορεατικής Χερσονήσου. Οι ένοπλες δυνάμεις της Νοτίου Κορέας, ενισχυόμενες συνεχώς από αφικνούμενες δυνάμεις της 8ης Αμερικανικής Στρατιάς, επιβράδυναν τους εισβολείς και τελικώς τους αναχαίτισαν προ της πόλεως Taegu, και διατήρησαν την Βορείως Πουσάν περιοχή, γνωστή ως «Περίμετρο τουΠουσάν», παρά τις λυσσώδεις επιθέσεις των εισβολέων. (Ο ελιγμός του Εισβολέως και η εξέλιξις των επιχειρήσεων αυτής της περιόδου εμφαίνονται στο Σχεδιάγραμμα «Α»).

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Σχεδιάγραμμα «Α» Πηγή: ΓΕΣ/ΔΙΣ

Η δευτέρα περίοδος (15 Σεπτεμβρίου- 30 Οκτωβρίου 1950) διαλαμβάνει την επιθετική επιστροφή της 8ης Στρατιάς –στην οποία είχαν ενταχθεί και Ν/Κ δυνάμεις, ως και αφιχθέντα Συμμαχικά Εκστρατευτικά Σώματα– και την απώθηση του εισβολέως προς Βορράν, μέχρι του ποταμού Γιάλου, όπου και τα Βόρεια σύνορα της Β. Κορέας. (Εις το Σχεδιάγραμμα «Β», αποτυπούται ο ελιγμός της 8ης Στρατιάς και η εξέλιξη των επιχειρήσεων). Κυρίαρχο στοιχείο του ελιγμού της 8ης Στρατιάς ήταν η Αμφίβιος Επιχείρηση στην περιοχή της Ιντσόν (Δυτικώς της Σεούλ), προς δημιουργία προγεφυρώματος, και εν συνεχεία ταχεία προέλαση των Δυνάμεων Αποβάσεως προς Ανατολάς, με στρατηγικό αντικειμενικό σκοπό (ΑΝ.ΣΚ) την υπερκέραση, αποκοπή και εγκλωβισμό των νοτίως του 38ου Παραλλήλου δυνάμεων του εισβολέως. Το όλον Σχέδιον της Αποβάσεως, εξελισσόμενης σε ευρύ υπερκερωτικό ελιγμό, με το συνθηματικό όνομα «επιχείρησις χρωμίτης», ήταν μεγαλοφυές και παραλλήλως άκρως δυσχερές και επικίνδυνο. Το φαινόμενο της παλίρροιας και της αμπώτιδος στον «αιγιαλό αποβάσεως» ήταν κρίσιμος παράγων επιτυχίας και απαιτούσε ακρίβεια εκτελέσεως της τάξεως λεπτού, για την ευόδωση της αμφιβείου επιχειρήσεως. Η απόβαση εκτελέστηκε επιτυχώς την 15η Σεπτεμβρίου, από το X Σώμα Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, συγκροτούμενον από μία Μεραρχία Πεζοναυτών και μία Νοτιοκορεατική και επέτυχε τον στρατηγικό αιφνιδιασμό των δυνάμεων εισβολής, οι οποίες ανέκοψαν την περαιτέρω προς Νότο επίθεσή των.

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Σχεδιάγραμμα «Β» Πηγή: ΓΕΣ/ΔΙΣ

Κατά την τρίτη περίοδο των επιχειρήσεων (30 Οκτωβρίου 1950-31 Ιανουαρίου 1951) το σκηνικό μεταβλήθηκε άρδην. Οι καραδοκούσες στρατιωτικές δυνάμεις της Κίνας, βορείως του ποταμού Γιάλου, ανερχόμενες σε 30 μεραρχίες (850.000 άνδρες), άριστα εξοπλισμένες και εκπαιδευμένες, διέβησαν τον Γιάλου ποταμό και την 25η Νοεμβρίου επετέθησαν κατά των προκεχωρημένων τμημάτων της 8ης Στρατιάς. Η κινεζική επίθεσις με 15 μεραρχίες σε πρώτο κλι- μάκιο, υποστηριζόμενες από ανάλογη δύναμη πυροβολικού και αεροπορίας, αιφνιδίασε με τη σειρά της την 8η Στρατιά, η οποία και υπεχρεώθη εις σύμπτυξιν, μέχρι της αμυντικής τοποθεσίας του 38ου Παραλλήλου, σε πρώτη φάση (1 Ιανουαρίου 1951). Η κινεζική επίθεσις, παρά τη σφοδρότητά της, δεν ήταν ταχείας εξελίξεως, αφ’ ενός λόγω ορθής σχεδιάσεως και εκτελέσεως του επιβραδυντικού αγώνος της Στρατιάς,αφ’ ετέρου λόγω εγγενών αδυναμιών των Κινεζικών Μεραρχιών στο σύστημα ανεφοδιασμού σε καύσιμα και πυρομαχικά κυρίως. (Στο Σχεδιάγραμμα «Γ», αποτυπούνται ο ελιγμός των Κινεζικών Δυνάμεων και η εξέλιξις των επιχειρήσεων κατ’ αυτήν την περίοδο)

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Σχεδιάγραμμα «Γ» Πηγή: ΓΕΣ/ΔΙΣ

Η τετάρτη περίοδος των επιχειρήσεων (12 Φεβρουαρίου-15 Ιουνίου 1951) διαλαμβάνει την δευτέρα επιθετική επιστροφή της 8ης Στρατιάς, διά της οποίας ο εχθρός αναγκάσθηκε να συμπτυχθεί μέχρι του 38ου Παραλλήλου, όπου επί καταλλήλου τοποθεσίας εγκατεστάθη αμυντικώς. Κατά το επακολουθήσαν τετράμηνο (Φεβρουάριος-Μάιος 1951), ο αγών συνίστατο από εναλλασσόμενες φάσεις επιθετικών και επιβραδυντικών ελιγμών περιορισμένου βάθους. Περί την 15η Ιουνίου 1951, η 8η Στρατιά εγκαταστάθηκε αμυντικώς επί τοποθεσίας κειμένης 15-55 χλμ. βορείως του 38ου Παραλλήλου. (Σχεδιάγραμμα «Δ»).

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Σχεδιάγραμμα «Δ» Πηγή: ΓΕΣ/ΔΙΣ

Κατά την πέμπτη και τελευταία περίοδο των επιχειρήσεων (16 Ιουνίου 1951-27 Ιουλίου 1953), τη μακρότερη σε διάρκεια, έλαβαν χώρα τοπικές συγκρούσεις ιδιαιτέρας σφοδρότητος και πολύ αιματηρές. Τούτο ωφείλετο στιςαρξάμενες ήδη στην Πανμουντζόν συνομιλίες ανακωχής, η πρόοδος των οποίων επηρεαζόταν από την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Έκαστος των συνομιλητών, αποσκοπούσε στην εξασφάλιση εδαφικών πλεονεκτημάτων στο μέτωπο, επειδή η γραμμή επαφής κατά την ώρα της καταπαύσεως του πυρός, θα αποτελούσε και τη μεθόριο μεταξύ Βορείου και Νοτίου Κορέας. Τελικώς, η ανακωχή υπεγράφη την 27η Ιουλίου 1953, μετά διετείς ατέρμονες συνομιλίες και ο Κορεατικός Πόλεμος τερματίστηκε την 10η βραδινή ώρα της αυτής ημέρας. Η γραμμή επαφής των αντιμαχομένων απετέλεσε τη μεθόριο των δύο κρατών. Ατυχώς, καίτοι παρήλθε χρονικό διάστημα 60 ετών και πλέον από της υπογραφής της ανακωχής,δεν έχει εισέτι συνομολογηθεί ειρήνη μεταξύ των εμπολέμων, λόγω αδιαλλαξίας της Βορείου Κορέας, η οποία συνεχίζει να εποφθαλμιά τη Νότιο χώρα. Ιδιαιτέρως σήμερα, η Βόρειος Κορέα με την αδιάλλακτη αρνητική της στάση στο πρόβλημα του ελέγχου του πυρηνικού της προγράμματος, καθίσταται λίαν επικίνδυνη για τη διατήρηση της ειρήνης σε αυτή την ευαίσθητη περιοχή.

Το Εκστρατευτικo Σωμα Ελλaδος (Εκ.Σ.Ε.)

Συγκρότησις

Το Εκστρατευτικό μας Σώμα συνεκροτήθη τον Σεπτέμβριο 1950 στη Λαμία και απετελέσθη από μία Ταξιαρχία Πεζικού, δυνάμεως 3.000 ανδρών. Όμως, κατόπιν νεωτέρας εκτιμήσεως της εν Κορέα στρατιωτικής καταστάσεως (τέλη Οκτωβρίου 1950), το Ανώτατο Αρχηγείο των Δυνάμεων του ΟΗΕ στην Άπω Ανατολή (Τόκυο), ζήτησε από την Ελληνική Κυβέρνηση τη μείωση της εκστρατευτικής δυνάμεως από Ταξιαρχία σε Τάγμα. Τελικώς, συνεκροτή θη το Τάγμα/Εκ.Σ.Ε., ειδικής συνθέσεως και δυνάμεως 851 ανδρών. Τον Οκτώβριο του ιδίου έτους στην Αεροπορική Βάση Ελευσίνος, συνεκροτήθη το 13ο Σμήνος Μεταφορών, δυνάμεως 67 ανδρών, εκ των οποίων 25 ιπτάμενοι και 7 μεταφ. Αεροσκαφών C – 47 (Ντακότα). Το 13ο Σμήνος, αναβαθμισθέν σε μονάδα, απετέλεσε τη δεύτερη οργανική μονάδα του Εκ.Σ.Ε.

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Από την αναχώρηση του 13ου Σμήνους Μεταφορών για την Κορέα

Διοικητής του Εκ.Σ.Ε. ωρίσθη ο Συνταγματάρχης Ιωάννης Δασκαλόπουλος, βοηθούμενος από ολιγάριθμο επιτελείο. Το κατά τα ανωτέρω συγκροτηθέν Εκστρατευτικό Σώμα, τον Νοέμβριο του 1950 ανεχώρησε για την Κορέα, όπου αφίχθησαν: Το μεν 13ο Σμήνος την 1η Δεκεμβρίου, η δε Διοίκησις και το Τάγμα του Εκ.Σ.Ε. απεβιβάσθησαν στον λιμένα του Πουσάν την 9η Δεκεμβρίου 1950. Αμέσως μετά την άφιξή των στην Κορέα και οι δύο Μονάδες του Εκ.Σ.Ε. προωθήθησαν στη Ζώνη Μάχης και διετέθησαν για εκτέλεση πολεμικών αποστολών: το μεν Τάγμα στο 7ο Σύνταγμα της I Αμερικανικής Μεραρχίας Ιππικού (από 18 Δεκεμβρίου), το δε 13ο Σμήνος στην 21η μοίρα Αερομεταφορών της 403 Αμερικανικής Πτέρυγος (από 4-12-1951). Διευκρινίζεται ότι η I Αμερικανική Μεραρχία Ιππικού ήταν σχηματισμός Πεζικού και από λόγους παραδόσεως διατηρούσε αυτή και οι οργανικές μονάδες της τον τίτλο του Ιππικού.

Η δράσις του Εκστρατευτικού Σώματος

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων του ΟΗΕ από ελληνικό αεροσκά- φος C-47 στο μέτωπο της Κορέας

Στην παρούσα βραχεία ιστορική επισκόπηση δεν είναι δυνατόν να εξιστορηθεί η τριετής πολεμική δράσις του Εκστρατευτικού μας Σώματος ούτε καν περιληπτικώς, διότι τούτο απαιτεί πολλές σελίδες και ανάλογη συγγραφική πείρα. Αναγκαστικά, η επιχειρουμένη ιστορική επισκόπησις θα περιορισθεί στην αναφορά των κυριοτέρων μαχών του Εκ.Σ.Ε., με την προσδοκία ότι θα σκιαγραφηθεί, κατά το δυνατόν ευκρινώς, το επικό οδοιπορικό της Μονάδος, η οποία αγωνίσθηκε με απαράμιλλη γενναιότητα και δόξασε την Ελλάδα. Στους πρώτους αγώνες του Εκ.Σ.Ε. συγκαταλέγεται και η αναφερθείσα ήδη συμμετοχή του 13ου Σμήνους στην απαγκίστρωση του αποκοπέντος στην περιοχή Hung-Nam της Βορείου Κορέας X Αμερικανικού Σώματος Στρατού. Την ανωτέρω αποστολή το 13ο Σμήνος έλαβε την 4η Δεκεμβρίου 1950, τρεις μόλις ημέρες μετά την άφιξή του στην Κορέα, και την εκτέλεσε με απόλυτη επιτυχία μέχρις ολοκληρώσεως της απαγκιστρώ- σεως (24 Δεκεμβρίου 1950), παρά το δριμύ ψύχος (-28° C), τους ακατάλληλους και επικίνδυνους πρόχειρους διαδρόμους προσγειώσεως και τα συνεχή εχθρικά αντιαεροπορικά πυρά.

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Το C-47 (Ντακότα) μετά από σοβαρές ζημιές

Για την γενναιότητα των χειριστών και των πληρωμάτων του, το Σμήνος τιμήθηκε με Εύφημο Μνεία και την Ευαρέσκεια του Προέδρου των ΗΠΑ, και σε 19 άνδρες του απενεμήθη το Αμερικανικό Μετάλλιο Αέρος. Την 18η Δεκεμβρίου 1950 το Τάγμα έλαβε την πρώτη του πολεμική αποστολή, η οποία ήταν αμυντική επί συγκεκριμένης τοποθεσίας αμύνης, στην περιοχή Κουμ- Κιο-Ρη, 15 μίλια ΒΑ. της Σεούλ, όπου και παρέμεινε μέχρι 23 Ιανουαρίου 1951. Από την 24η Ιανουαρίου μέχρι την 1η Μαρτίου 1951, το Τάγμα συμμετέσχε ενεργώς στις επιχειρήσεις της I Αμερικανικής Μεραρχίας κατά τον άξονα Chunju-Ikchon-Kuangni και πρωταγωνίστησε στις αμυντικές μάχες επί των υψωμάτων 381 και 402. Εδώ, επιβάλλεται μικρά παρέκβασις εκ της επισκοπήσεως, για να σκιαγραφηθεί η επική μάχη επί του υψ. 381, το οποίο κατείχε ο 3ος Λόχος του Τάγματος και έπρεπε να διατηρήσει πάση θυσία, για να μη διαρραγεί η όλη αμυντική τοποθεσία. Τη νύκτα της 29/30 Ιανουαρίου στίφη Κινέζων στρατιωτών του 334 Συντάγματος της 112 Κινεζικής Μεραρχίας οδηγούμενα από ικανούς και τολμηρούς ηγήτορες, επιτέθησαν με πρωτοφανή σφοδρότητα κατά του αμυνόμενου 3ου Λόχου. Οι εχθρικές επιθέσεις ήσαν συνεχείς και ορμητικές, η όλη μάχη σκληρή και αιματηρή και ο αγών πείσμων και αμφίρροπος. Οι άνδρες του Λόχου αντιμετώπισαν εκ του σύνεγγυς τους επιτιθεμένους και πολέμησαν με εφ’ όπλου λόγχη, σώμα με σώμα. Ο Διοικητής του Λόχου τραυματίστηκε και σε κάποια στιγμή το ύψωμα κατελήφθη από τον εχθρό. Και ενώ όλα είχαν χαθεί, οι εναπομείναντες υπερασπιστές του Υψώματος με επικεφαλής τον Υποδιοικητή του Λόχου, αντεπετέθησαν με μέγιστο σθένος. Ο εχθρός, συντελούντος και του σκότους, αιφνιδιάσθηκε και ετράπη σε φυγή. Το ύψωμα παρέμεινε στην κατοχή του Ελληνικού Λόχου και το υπερασπίσθησαν ακόμη και οι τραυματίες, οι οποίοι, με εξαίρεση τους πολύ βαρέως πληγέντες, αρνήθηκαν να διακομισθούν στα μετόπισθεν.

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Περίπολος μάχης κατά τις επιχειρήσεις του Εκ.Σ.Ε. στο Ιμτζίν. Διακρίνεται εξο- ντωμένος παρατηρητής του εχθρού.

Οι απώλειες του Λόχου ανήλθαν σε ένδεκα νεκρούς (ένας Αξιωματικός και 10 Οπλίτες) και 15 τραυματίες. Ο εχθρός είχε πολλαπλάσιες, αλλά μόνο 28 νεκρούς άφησε στο ύψωμα, τους οποίους δεν κατέστη δυνατό να συμπαραλάβει φεύγοντας. Για τη μάχη αυτή, ο Διοικητής της 8ης Στρατιάς Στρατηγός Μ. Β. Ridgway είπε: «Τα Ηνωμένα Έθνη οφείλουν πολλά στο Ελληνικό Λόχο, ο οποίος ημύνθη υποδειγματικώς επί του υψ. 381 και δεν έδωσε την ευκαιρία στον Κινέζο Στρατάρχη να ανατρέψη το γενικώτερο σχέδιο της 8ns Στρατιάς».

Στη συνέχεια, ακολούθησαν οι επιθετικές επιχειρήσεις της I Μεραρχίας Ιππικού κατά τον άξονα Yoju-Chunchon (2 Μαρτίου-23 Απριλίου 1951), στις οποίες συμμετείχε το Τάγμα και πρω- ταγωνίστησε στις μάχες επί των υψωμάτων 326 (Ανατολ. Yongdu-Ri) και 325 (Boρ. Gorduyon-Νi). Η ακολουθήσασα περίοδος από 24 Αυγούστου μέχρι 27 Δεκεμβρίου 1951, περιέλαβε σκληρές και αιματηρές για το Τάγμα μάχες, στην περιοχή Chorwon, με κυριώτερες τις επιθετικές μάχες για την κατάληψη των υψωμάτων 313 (Σκοτς), 416 και 334 (Νεμπ), από 3-8 Οκτωβρίου 1951. Η επί του υψ. 313 (Σκοτς) επιθετική μάχη ήταν η πλέον επική, αλλά και αιματηρή για το Τάγμα. Και τούτο, γιατί το ύψωμα αυτό είχε μεγάλη τακτική σημασία και για τους δύο αντιπάλους. Κατά την εξαήμερο αυτή μάχη (3-8 Οκτωβρίου 1951) οι απώλειες του Τάγματος ανήλθαν σε 32 νεκρούς (4 Αξιωματικοί και 28 Οπλίτες) και 99 τραυματίες (3 Αξιωματικοί και 96 Οπλίτες). Για την υπό των ανδρών του Τάγματος επιδειχθείσαν γενναιότητα και ανδρεία, ο Διοικητής του 7ου Συντάγματος Ιππικού, προϊσταμένου κλιμακίου του Τάγματος, απέστειλε προς τον Αρχηγό της Ελληνικής Ομάδος Συνδέσμου στην Ανωτάτη Διοίκηση των Δυνάμεων των Ηνωμένων Εθνών (Τόκυο), το ακόλουθο σήμα: «Το Ελληνικό Τάγμα κατέστησε εαυτό αγαπητόν, εις τα καρδίας των ανδρών του 7ου Συντάγματος Ιππικού, με την ασυναγώνιστον ανδρείαν του κατά την παρούσαν επίθεσιν. Υπήρξε η μεγαλυτέρα δι εμέ τιμή, να έχω το προνόμιο να υπηρετώ με την γενναίαν αυτή Μονάδα».

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Το Τάγμα Εκστρατευτικού Σώματος Ελλάδος επιθεωρούμενο από τον Διοικητή της 8ης Αμερικανικής Στρατιάς στην περιοχή Κυάμ-Νι, 25-3-1951

Ακολούθησε η υπό του Στρατηγού Βαν Φλήτ, Διοικητού της 8ης Στρατιάς, διαμνημόνευσις του Τάγματος και η απονομή στους άνδρες αυτού της ευαρέσκειας του Προέδρου των ΗΠΑ. Την 28η Νοεμβρίου 1951, λόγω αποχωρήσεως της I Μεραρχίας Ιππικού, το Τάγμα εντάχθηκε στο 15ο Σύνταγμα της III Αμερικανικής Μεραρχίας Πεζικού ως τέταρτον Τάγμα αυτού, με το όνομα Spartan Battalion (Σπαρτιατικό Τάγμα). Στη συνέχεια, το Τάγμα εγκατεστάθη αμυντικώς στην τοποθεσία του ποταμού Imzin, ΒΑ. της Uing-Jong Bu, όπου και διεξήγαγε σειρά επιθετικών και αμυντικών μαχών, στους ένθεν και ένθεν του ποταμού λόφους. Κυριώτερες των μαχών τούτων ήσαν η νυχτερινή καταδρομή κατά του επί του υψ. 167 εγκατεστημένου εχθρικού λόχου (νύκτα 6/7 Αυγούστου 1952) και η κατά του υψ. Μεγ. Νορι επίθεσις, η οποία εξελίχθη σε επική και λίαν αιματηρά μάχη (29 Σεπτεμβρίου 1952).

Κατ’ αυτήν, οι απώλειες του Τάγματος ανήλθαν σε 16 νεκρούς (2 Αξιωματικούς και 14 Οπλίτες) και σε 27 Τραυματίες (3 Αξιωματικούς και 24 Οπλίτες). Οι απώλειες του εχθρού ανήλθον σε 67 νεκρούς (καταμετρηθέντες), άγνωστο αριθμό τραυματιών και 15 αιχμαλώτους. Την 29η Οκτωβρίου 1952 το Τάγμα, εντεταγμένο στη III Μεραρχία, μετεκινήθη στην περιοχή Chorwon, όπου διε- ξήγαγε σειρά επιθετικών και αμυντικών μαχών με σπουδαιοτέραν την επί του Υψώματος Χάρρυ (17/18 Ιουνίου), το οποίο έπρεπε να διατηρήσει με κάθε θυσία. Κατά τη διήμερη αυτή μάχη, το εχθρικό πυροβολικό σφυροκοπούσε τις θέσεις του Τάγματος χωρίς ανάπαυλα και οι επιθέσεις του πεζικού του εχθρού ήταν σφοδρές, ισχυρές και διαδοχικές. Ο αγώνας υπήρξε πολύ σκληρός, με εναλλασσόμενες φάσεις, χωρίς εν τέλει ο επιτιθέμενος να δυνηθεί να κάμψει τους αμυνομένους στο θρυλικό Χάρρυ. Από την 19η Ιουνίου μέχρι 27η Ιουλίου του 1953 (ημερομηνία ανακωχής), το Τάγμα συνέχισε να μάχεται επί της πρώτης γραμμής στις περιοχές Sangam-Νi και Piqueomy-Nijong. Κατά το τελευταίο διήμερο προ της ανακωχής (26 και 27 Ιουλίου 1953), η σφοδρότης της εχθρικής επιθέσεως είχε ενταθεί και οι απώλειες του Τάγματος ανήλθαν σε 16 νεκρούς και 35 τραυματίες. Το 13ο Σμήνος, η ετέρα Μονάς του Εκ.Σ.Ε., δεν υστέρησε σε γενναιότητα και ευτολμία. Καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου εκτέλεσε συνολικά 1.795 εξόδους μάχης, δρομολόγησε 8.288 μαχητικές ώρες πτήσεως, μετέφερε συνολικά 34.640 άνδρες και 5.958 τραυματίες. Επίσης, μετέφερε πολεμικά εφόδια 8.823.929 λιβρών και πραγματοποίησε ρίψεις τροφίμων και πυρομαχικών σε αποκεκομμένες φίλιες μαχόμενες μονάδες, συνολικού βάρους 16.900 λιβρών.

Τρία αεροσκάφη έπεσαν κατά την εκτέλεση της αποστολής των και όλοι οι επιβαίνοντες φονεύθησαν. Σε αναπλήρωσή τους, χορηγήθηκαν στο Σμήνος δύο αεροσκάφη του ιδίου τύπου (C -47). Οι απώλειες του Εκστρατευτικού μας Σώματος στον Κορεατικό πόλεμο ανήλθαν σε 186 νεκρούς, εκ των οποίων 12 του 13ου Σμήνους, και σε 610 τραυματίες.

Από 1ης Ιανουαρίου 1954, η δύναμις του Τάγματος αυξήθηκε σε Σύνταγμα (2 Ταγμάτων), με αποστολή τη συμβολή στη διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή. Το Εκστρατευτικό μας Σώμα επαναπατρίσθηκε σταδιακώς από 10 Μαρτίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1955. Το Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος για την ηρωική δράση του στον Κορεατικό πόλεμο απέσπασε τον θαυμασμό και σεβασμό των αντιπάλων και των συμμάχων. Τιμήθηκε με Εύφημο Μνεία και Ευαρέσκεια του Προέδρου των ΗΠΑ (τρις) και του Προέδρου της Δημοκρατίας της Κορέας.

ΚΟΡΕΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΣΤΡΑΤΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Νότιας Κορέας, σε αναγνώριση της θυ- σίας των 186 Ελλήνων Μαχητών που έπεσαν στο έδαφος και στον αέρα υπε- ρασπιζόμενοι την ελευθερία της μακρι- νής αυτής χώρας, ανήγειρε, το 1974, με- γαλοπρεπές Μνημείο στη Γιοζού, 80 χλμ. Ανατολικώς της Σεούλ, όπου το Τάγμα έδωσε τις πρώτες μάχες του.

Πολεμικά μετάλλια κορεατικά, αμερικανικά, βελγικά και ελληνικά απενεμήθησαν στη Σημαία και σε άνδρες του Εκστρατευτικού μας Σώματος, ως επιβράβευση ανδρείας και ηρωισμού κατά τη μάχη. Η μεγαλυτέρα όμως ηθική ικανοποίησις για τους άνδρες του Εκστρατευτικού μας Σώματος είναι ότι, τηρούντες την εντολή της Πατρίδος, αγωνίσθηκαν τον καλόν αγώνα ομού με γενναίους συμμάχους και συνεπείς προς την ιστορία του Έθνους μας, έπραξαν το καθήκον τους, χάριν της παγκοσμίου ελευθερίας και δικαιοσύνης και συνέβαλαν στη διάσωση της ελευθερίας και εθνικής ανεξαρτησίας φίλης και συμμάχου χώρας, της Δημοκρατίας της Κορέας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Το Εκστρατευτικόν Σώμα Ελλάδος εις τον Κορεατικόν Πόλεμον, Εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ 1997.

Άνχου ε.α. Gil G. Yoon (Στρατού της Δημοκρατίας της Κορέας), Ο Πόλεμος της Κορέας μέσα από τον Φωτογραφικό Φακό.

Korean Institute of Military History.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s