ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΗΣ 5ης ΙΟΥΝΙΟΥ 1942

11393045_971824856191492_4778589263133035779_n
ΕΠΕΣΑΝ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ!
ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ!
ΑΘΑΝΑΤΟΙ!
Η γερμανική κατοχή στην Ελλάδα υπήρξε μια από τις πολλές, δυστυχώς, μαύρες σελίδες της νεότερης ιστορίας μας. Η πατρίδα μας αντιστάθηκε σθεναρά στον γερμανό κατακτητή, με τίμημα τον φόρο αίματος των Ελλήνων αγωνιστών.
Το Λιμενικό Σώμα δεν μπορούσε να λείπει από την λίστα των ηρώων εκείνης της εποχής.
Ανάμεσα στους ήρωες του Λιμενικού Σώματος, που πέρασαν στο πάνθεον της αιωνιότητας, είναι οι εξής:


Ο Υποπλοίαρχος ΚΩΤΟΥΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ κατατάχθηκε σε ηλικία 21 ετών στη Σχολή Λιμενικών Δοκίμων, το 1927. Σπούδασε νομικά και είχε εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Κατά τη διάρκεια του πολέμου υπηρέτησε στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού και μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, επανήλθε ως τμηματάρχης στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Την 1η Απριλίου του 1942 επιβιβάσθηκε μαζί με άλλους στο μοιραίο εκείνο καράβι που από προδοσία έπεσε στα χέρια του κατακτητή και φυλακίσθηκε στις φυλακές της οδού Βουλιαγμένης.
Ο Υποπλοίαρχος ΚΑΖΑΚΟΣ ΗΛΙΑΣ κατετάχθη στη Σχολή το 1927 σε ηλικία 22 ετών. Κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο ήταν Λιμενάρχης Μυτιλήνης.Η αντιστασιακή του δράση προκάλεσε τους κατακτητές με αποτέλεσμα, λίγες ημέρες μετά την άφιξή του στην Αθήνα, συνελήφθη κατ’ εντολή των Γερμανικών Αρχών Μυτιλήνης και φυλακίσθηκε. Μετά από φυλάκιση πολλών ημερών ζητήθηκε από τους Γερμανούς να επιστρέψει με συνοδεία στην έδρα του στη Μυτιλήνη.
Ο Καζάκος όμως ήταν στην ομάδα η οποία επιβιβάσθηκε μαζί με τον Κωτούλα και άλλους Έλληνες αξιωματικούς και πολίτες στο καϊκι, το οποίο επρόκειτο να αποπλεύσει για τη Μέση Ανατολή.
Οι Υποπλοίαρχοι Κωτούλας Γεώργιος και Καζάκος Ηλίας φυλακίσθηκαν την 1η Απριλίου 1942. Μετά από μία εβδομάδα και με τον ισχυρισμό ότι είχε γίνει σαμποτάζ στη σιδηροδρομική γραμμή Λάρισας, διατάχθηκε η εκτέλεση των κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένων και των Κωτούλα Γεωργίου και Καζάκου Ηλία.
Ο Καζάκος έγραψε επιστολή η οποία απευθυνόταν προς τους Αξιωματικούς συναδέλφους του: «Εν όψει των ολίγων ωρών της υπολοίπου ζωής μου απευθύνω τον ύστατον και θερμότατον χαιρετισμόν, ευχόμενος εις όλους μαζί και εις ένα έκαστον ευτυχίαν, ευδαιμονίαν και εκπλήρωσιν ονείρων και πόθων. Χειροπιαστά με τον συνάδελφον Κωτούλαν, χέρι με χέρι γράφομεν και ευχόμεθα υπερήφανοι και ψύχραιμοι εις όλα και δι όλα».
Επίσης, ο Κωτούλας έγραφε σε ένα σημείωμά του: «θεία είναι η δάφνη, μια φορά κανείς πεθαίνει. Η ζωή του ατόμου δεν έχει τόσο μεγάλη αξία. Πάνω από αυτήν είναι η πατρίδα, η τιμή, η ιδέα». Και εις τον αδελφόν του έγραφε: ‘Πεθαίνω με το όνομα της γλυκείας Ελλάδος στα χείλη. Η τύχη με κυνήγησε τα τελευταία χρόνια, την ευχαριστώ όμως που μου έδωσε την ευκαιρία να προσφέρω την ζωήν μου για την Πατρίδα, την οποίαν οραματίζομαι μεγάλην».
Το πρωϊνό της 5 Ιουνίου 1942 εκτελέστηκαν στο Εθνικόν Σκοπευτήριον Καισαριανής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s