Περί ΕΟΚΑ Β΄ και Πραξικοπήματος.Αλήθειες και γεγονότα, που η προπαγάνδα διέστρεψε

ceb5cebfcebaceb1-ceb2
Η φωτογραφία είναι από την κηδεία του στρατηγού Γ. Γρίβα Διγενή, στη Λεμεσό. Αντάρτες της ΕΟΚΑ Β΄ προσέρχονται σε σχηματισμό, για να τιμήσουν το νεκρό Αρχηγό τους.

ΠΑΝΤΙΕΡΑ του ΑΚΕΛ και άλλων «δημοκρατών» και «αντιστασιακών», έγινε ο ισχυρισμός ότι «Χούντα και ΕΟΚΑ Β΄ έκαμαν το Πραξικόπημα».

Κι αυτό, για να συκοφαντηθεί και πληγεί μια ολόκληρη παράταξη και να εξυπηρετηθούν κομματικά και προσωπικά συμφέροντα, σε μια προσπάθεια να παρουσιαστούν μόνον οι αρχικά αναφερόμενοι σαν «προστάτες της Δημοκρατίας και του Μακαρίου», ο οποίος και πριν από τα γεγονότα του ’74 και μετά, όλους τους πιο πάνω επιβράβευσε με θέσεις, προαγωγές, οικόπεδα κ.λπ.

Μέχρι σημείου, που μέλη της Αστυνομίας και γενικά δημόσιοι υπάλληλοι, που τίποτε δεν έκαμαν για προάσπιση του Μακαρίου κατά το Πραξικόπημα, ή και ήσαν ανήλικοι, αναγορεύτηκαν χρόνια μετά σε «αντιστασιακούς» ολκής και. μάλιστα, πήραν προνόμια, αναδρομικά και με τόκους!

Τι έγινε το πρώτο εξάμηνο του 1974

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ, λοιπόν, δεν έγινε από τη Χούντα και την ΕΟΚΑ Β΄. Ο γράφων θα παραθέσει στη συνέχεια γεγονότα που έζησε ο ίδιος, που αποδεικνύουν ότι κάθε άλλο παρά το καλό της Ενωτικής Παρατάξεως στην Κύπρο ήθελαν οι «προστάτες» της στην Ελλάδα, μετά την αιματηρή ανατροπή του Μακαρίου. Να ανατρέξουμε, όμως, πρέπει στα όσα προηγήθηκαν των γεγονότων του Ιουλίου 1974, για να δούμε ποιο ακριβώς ήταν το σκηνικό στην Κύπρο το πρώτο εξάμηνο του 1974 και ποια συμπεράσματα βγαίνουν αβίαστα από αυτό:

ΕΟΚΑ Β΄ ονομάστηκε η Οργάνωση που ίδρυσε ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής πολύ πριν φτάσει κρυφά στην Κύπρο, την 31η Αυγούστου 1971, και παρέμεινε επικεφαλής της μέχρι και το θάνατό του, στις 27 του Γενάρη 1974. Μετά το θάνατό του, κυρίως, όμως, μετά την επιστροφή του ταγματάρχη Γεώργιου Καρούσου στην Ελλάδα, λίγες μέρες μετά, (δεν επρόκειτο για επιστροφή, αλλά εκδίωξή του μάλλον από την Κύπρο), ΕΟΚΑ Β΄, με την απόλυτη έννοια του ονόματος, δεν υπήρχε. Η Οργάνωση «πέθανε στην κυριολεξία με το θάνατο του Αρχηγού» της, αφού ο στρατηγός ούτε αντικαταστάτη του είχε διορίσει, ούτε είχε μιλήσει ποτέ τι θα γινόταν στο μέλλον, όταν αυτός θα εξέλιπε.

Βαρύγδουπες, αλλά κίβδηλες υποσχέσεις

ΤΟ ΝΕΟ ΣΚΗΝΙΚΟ που διαμορφώθηκε γύρω από την Οργάνωση, ήταν ότι κάποια από τα πρώην στελέχη της χρησιμοποιούσαν το όνομά της χωρίς καμιά συνεργασία με άλλους, χωρίς συντονισμό και συνοχή οι ομάδες, οι τομείς, τα στελέχη. Πολλά, μάλιστα, στελέχη είχαν αποστασιοποιηθεί τελείως, ενώ αυτά που είχαν πρόθεση να συνεχίσουν τον αγώνα, ενεργούσαν από μόνοι τους. Πολλοί καταζητούμενοι παρέμειναν κρυμμένοι σε πόλεις και βουνά, κάποιοι επέστρεψαν στα σπίτια τους εκμεταλλευόμενοι την αμνηστία που έδωσε ο Μακάριος μετά τον θάνατο Γρίβα και κάποιοι «έτειναν ευήκοον ους» στα μηνύματα του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών για συνεργασία. Παρακλήσεις που συνοδεύονταν και με βαρύγδουπες υποσχέσεις, «για βοήθεια στην Ενωτική Παράταξη σε όλους τους τομείς». Συγκεκριμένα, γινόταν λόγος για αποστολή οπλισμού και χρημάτων, όπως και αξιωματικών του ελληνικού στρατού για ανάληψη τομέων της, όσης έμεινε, ΕΟΚΑ Β΄.

ΜΙΑ και ανύπαρκτη λοιπόν η ΕΟΚΑ Β΄, πολλοί, όμως, οι αρχηγοί της! Και με βάση το «μωσαϊκό» αυτό, κυκλοφορούσαν φυλλάδια, γίνονταν διακηρύξεις, γράφονταν πύρινα άρθρα στις εφημερίδες της Παράταξης και αναλαμβάνονταν δυναμιτιστικές ενέργειες, όπως εκρήξεις βομβών, αρπαγές όπλων και φόνοι. Τα ίδια, δυστυχώς, που έκανε και το παρακράτος του Μακαρίου, με αιχμή δόρατος τα καπετανάτα υποστηρικτών του Προέδρου, αλλά και την προεδρική φρουρά και το «Εφεδρικό Σώμα», την Αστυνομία γενικά, η οποία έδειχνε καθημερινά το πραγματικό της απαίσιο πρόσωπο, με παντός είδους διώξεις και βασανιστήρια προσώπων που αντιπολιτεύονταν τον Μακάριο, τα οποία και συλλαμβάνονταν μαζικά, χωρίς στοιχεία πολλές φορές. Επρόκειτο περί οργίου παρόμοιου εκείνων των Χίτλερ και Στάλιν και κατά πολύ ανώτερου οπωσδήποτε των όσων έκαμαν οι Άγγλοι και Τούρκοι βασανιστές σε χιλιάδες Έλληνες Κυπρίους κατά τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ο «Νάσος», αρχηγός της ΕΟΚΑ Β΄

ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ καθεστώς των Αθηνών κατάφερε – αμέσως μετά την εκδίωξη Καρούσου – να ελέγξει ένα μέρος της Ενωτικής Παράταξης. Μιας Παράταξης, που πρόβαλλε με όποιο τρόπο μπορούσε την αξίωσή της για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, παρά τις πολλές δυσκολίες που δημιουργούσαν καθημερινά οι διώξεις του καθεστώτος Μακαρίου σε βάρος τους. Τοποθέτησε και αρχηγό στην ΕΟΚΑ Β΄ (όση έμεινε) η «Χούντα». Επρόκειτο για τον στενό συνεργάτη του τότε ισχυρού άντρα της δικτατορίας ταξίαρχου Δημήτριου Ιωαννίδη, Αθανάσιο Σκλαβενίτη, ο οποίος, όταν ο Διγενής βρισκόταν στην Κύπρο κατά την περίοδο 1964-67, διετέλεσε υπασπιστής του. Ο «Νάσος», λοιπόν, αρχηγός, αλλά στην Κύπρο οι διάφοροι καπεταναίοι «σφάζονταν» μεταξύ τους. Ειδικά, μετά από κάποιους φόνους και την κλοπή όπλων από το ΚΕΝ Πάφου, τα πράγματα πήραν διαστάσεις, με αλληλοκατηγορίες και αλληλοϋπονόμευση σε βαθμό απίστευτο.

  • «Θύμα» της κατάστασης αυτής και το ηγετικό στέλεχος της ΕΟΚΑ Β΄ Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο οποίος συνελήφθη με άλλα στελέχη στη Λευκωσία στις 11 Ιουλίου, μετά από «κάρφωμα» άλλου στελέχους!

Το σημαντικό όμως που πρέπει να επισημανθεί, είναι ότι οι εν Αθήναις, ενώ είχαν σε κάποιο βαθμό τον έλεγχο μέρους της πρώην ΕΟΚΑ Β΄, καμιά από τις υποσχέσεις τους προς αυτήν υλοποίησαν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα προβλήματα των ενωτικών να αυξάνουν και οι δυσκολίες να διογκώνονται. Ειδικά στον οικονομικό τομέα, τα πράγματα ήσαν εκτός ελέγχου. Περισσότερο από τραγικά. Κι ας διέδιδαν και έγραφαν ψευδώς οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι και έμμισθοι του μακαριακού κατεστημένου καθημερινά, για «εκατομμύρια δολάρια, που έρρεαν στα ταμεία της ΕΟΚΑ Β΄ από τη Χούντα και τη CIA»!

Αντιμακαριακοί και Πραξικόπημα

ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ στην πλευρά των αντιμακαριακών. Στην αντίθετη όχθη, ο Μακάριος έκανε το παν για να διευρύνει όλο και περισσότερο το χάσμα μεταξύ του και του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών. Επρόκειτο για μια ύποπτη τακτική, «κερασάκι στην τούρτα» της οποίας ήταν η επιστολή του προς Γκιζίκη, η οποία «κόλλησε» πια την κατάσταση στο κόκκινο.

ΜΕΣΑ σ’ αυτό, λοιπόν, το κλίμα έγινε το Πραξικόπημα, από δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ. Οι της (πρώην) ΕΟΚΑ Β΄, τη ημέρα εκείνη ήσαν ανίδεοι στις Φυλακές, στα βουνά, στις δουλειές και στα σπίτια τους. Άλλωστε, ποιο από τα «γεράκια» της Αθήνας είχε εμπιστοσύνη, με την κατάσταση που επικρατούσε τότε, να μιλήσει σε άνθρωπο της ανύπαρκτης ΕΟΚΑ Β΄ για το επικείμενο Πραξικόπημα, όταν γνωστόν είναι, ότι η απόφαση για το Πραξικόπημα αποτελούσε επτασφράγιστο μυστικό για μερικούς μόνο αξιωματικούς εξ Ελλάδος που υπηρετούσαν στην Κύπρο (όχι όλους), ώστε ν’ αποκλειστεί διαρροή και να υπάρξει αιφνιδιασμός, όπως και έγινε;

ΒΕΒΑΙΑ, εκ των υστέρων κρίνοντας τα γεγονότα, λέμε ότι ευτυχώς που οι της παράταξης που αντιπολιτευόταν τον Μακάριο δεν γνώριζαν τίποτε για το Πραξικόπημα, γιατί σε αντίθετη περίπτωση, τα πράγματα θα ήσαν πολύ πιο τραγικά. Το κλίμα έχθρας και μίσους μεταξύ των δύο πλευρών ήταν τέτοιο που, σε περίπτωση βίαιου εγχειρήματος όπως το Πραξικόπημα, θα μπορούσαμε να μιλούμε για εκατόμβες νεκρών!

  • ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: Στο ίδιο σπίτι υπήρχαν άνθρωποι και των δύο καταστάσεων, οπότε ο αδελφός θα σκότωνε τον αδελφό, το παιδί τον πατέρα και πάει λέγοντας!..

ΜΟΝΟ όσοι έζησαν από κοντά την προπραξικοπηματική περίοδο μπορούν ν’ αντιληφθούν τον μεγάλο αυτό κίνδυνο. Την εκρηκτική κατάσταση, η οποία με το παραμικρό θα έπαιρνε φωτιά και θα κατέκαιε την Κύπρο πριν ακόμα μπουν οι αιμοσταγείς Αττίλες, που σάρωσαν τα πάντα με την…«ειρηνευτική» τους επιχείρηση.

Ξύπνησε ο πόθος της Ένωσης

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ με πολλούς αντιμακαριακούς την ημέρα του Πραξικοπήματος; Με την ανάκρουση του εθνικού ύμνου και τα εμβατήρια από το ΡΙΚ, την ανακοίνωση ότι «η Εθνική Φρουρά είναι κυρία της καταστάσεως» και την επαναλαμβανόμενη κάθε λίγα λεπτά ανακοίνωση ότι «ο Μακάριος είναι νεκρός», πολλοί αναθάρρησαν και βγήκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας. Νόμισαν ότι, επιτέλους, η Ελλάδα έκανε το καθήκον της και θα προχωρούσε στην κήρυξη της Ένωσης! Σ’ αυτό, συνηγόρησε και το άνοιγμα των Φυλακών και αστυνομικών σταθμών και η απελευθέρωση όλων των ενωτικών κρατουμένων. Πολλοί τότε από εκείνους που ήσαν στα βουνά ή οργανωμένοι με όπλα στα σπίτια τους, αισθάνθηκαν την ανάγκη να πάρουν τα όπλα και να βγουν στους δρόμους. Και ήταν τότε ακριβώς που έγιναν κάποια εγκλήματα, με πρωτοβουλία ατόμων που ενεργούσαν ανεξέλεγκτα.

  • ΟΜΩΣ, πολλά εγκλήματα έγιναν και από πλευράς μακαριακών, με θύματα ακόμη και Ελλαδίτες αξιωματικούς που βρίσκονταν στα γραφεία τους. Επίσης, έναν πρώην αγωνιστή της ΕΟΚΑ σε χωριό της Επαρχίας Αμμοχώστου, τον έκαψαν ζωντανό με βενζίνη!

ΜΕΓΑΛΟ, λοιπόν, και ανιστόρητο το ψέμα, ότι «η ΕΟΚΑ Β΄ έκαμε Πραξικόπημα». Συναφώς να υπενθυμίσουμε, ότι το ψέμα αυτό επισήμανε σε άρθρο του και ο πολιτικός αρθρογράφος συνεργάτης του «Φιλελεύθερου» Μάριος Ευρυβιάδης. Στο άρθρο (21 Ιουλίου 2012), ο Ευρυβιάδης απαντούσε σε μύθους, όπως τόνιζε, σχετικά με το Πραξικόπημα. Και ένας από τους μύθους αυτούς, κατά τον ίδιο, ήταν ότι «ο Σαμψών και η ΕΟΚΑ Β’ οργάνωσαν το πραξικόπημα». Η απάντησή του σ’ αυτό, ήταν: «Όχι. Η ΕΟΚΑ Β΄ υπήρξε ο πέμπτος τροχός της πραξικοπηματικής άμαξας. Ο δε Σαμψών ήταν τελείως ΑΣΧΕΤΟΣ με το πραξικόπημα. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από την Αθήνα και υλοποίησαν χουντικοί αξιωματικοί στην Κύπρο. Αιχμή πυρός των πραξικοπημάτων υπήρξε, δυστυχώς, η ΕΛΔΥΚ – Ελληνική Δύναμη Κύπρου – και επίλεκτες μονάδες της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την ηγεσία χουντικών αξιωματικών».

ΝΑ επισημάνουμε, ότι ο Ευρυβιάδης σε άλλο άρθρο του με θέμα Μακάριος και Ένωση, είχε γράψει ότι «ο μόνος ενωτικός στην Κύπρο ήταν ο Μακάριος!»

(Αρχείο Νίκου Παπαναστασίου- απόσπασμα)

nikospa.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s