Μάχη του Διρού.Η μάχη της αδούλωτης Μανιάτισσας

xristiana kliroy

H ομιλία που εκφώνησε η κ. Χριστιάνα Κλήρου, εκπαιδευτικός την Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014, στη Μάνη, με αφορμή τις επετειακές εκδηλώσεις στα πλαίσια της 188ης επετείου της Μάχης του Διρού

Ιούνιος του 1826… Ο Ιμπραήμ Πασάς με τον τίτλο του πορθητή του Μεσολογγίου και την έπαρση του ανίκητου στρατάρχη, περνά την Πελοπόννησο δια πυρός και σιδήρου. Ο ιερός υπέρ πάντως Αγώνας του Έθνους πνέει τα λοίσθια.

NIKH Η΄ ΘΑΝΑΤΟΣ

Στην άκρη του Μοριά, όμως, η πετρόσπατη γωνία της Μάνης , η αδούλωτη, η περήφανη, η κληρονόμος του πνεύματος και πρακτικών της αρχαίας Σπάρτης Εδώ κυματίζουν ακόμη δικέφαλοι αετοί και σύμβολα της ελευθερίας. Για αυτό και ο Ιμπραήμ αποφασίζει πως ήρθε ο καιρός να λύσει «μια και καλή» τους λογαριασμούς του με τούτο το απάτητο κάστρο του αγώνα.

Στις 29 Μαΐου 1826 στέλνει από τη Μεθώνη μαύρο γράμμα και τον προσκαλεί «…εις δέκα ημερών προθεσμίαν να έλθετε με τους σημαντικούς της πατρίδος σας εις εμέ δια να την ασφαλίσετε,άλλως θα κάνω την πατρίδα σας ως την άλλην Πελοπόννησον, να μην αφήσω ίχνος οσπιτίου»

Στην πρόκληση αυτή η απάντηση ήταν: «Προς τον Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου: «ελάβαμεν το γράμμα σου, εις το οποίον είδαμεν να μας φοβερίζεις, ότι αν δε σου προσφέρομεν την υποταγήν μας, θέλεις εξολοθρεύσεις τους Μανιάτας και την Μάνην. Δια τούτο και ημείς σε περιμένομεν με όσας δυνάμεις θελήσεις… Οι κάτοικοι της Μάνης γράφομεν και σε περιμενόμεν….»

Συνέχεια

ΜΑΧΕΣ ΒΕΡΓΑΣ ΚΑΙ ΔΙΡΟΥ 22/23/24 ΙΟΥΝΙΟΥ 1826

Του Αντώνη Ξεπαπαδάκου, Ιστορικού, Συγγραφέα, Σκηνοθέτη.

cebcceaccf87ceb7-cf84ceb7cf82-ceb2ceadcf81ceb3ceb1cf82

Η αυταπάρνηση, η τόλμη, το θάρρος, η ανδρεία και πατριωτική Αρετή των θρυλικών ηρωίδων δρεπανηφόρων Μανιατισσών ελάμπρυναν τον Ιερό Αγώνα του Εικοσιένα και διέσωσαν τη φυλή και την Πατρίδα από βέβαιον εξολοθρεμοαφανισμό. Η ανεκτίμητη αυτή εθνική προσφορά των γυναικών της Μάνης θα φανή, νομίζομε, ως αυταπόδεικτη από τα Ιστορικά ντοκουμέντα, τα οποία ευθύς αμέσως θα παραθέσωμεν…

Ο επάρατος διχασμός στα 1824-25 έχει ανοίξει πολύ βαθειές πληγές στο καταματωμένο σώμα της νεκραναστημένης Ελλάδος. Ο Γιουσούφ Πασάς κρατά ακόμα γερά την Πάτρα, ή Εύβοια είναι τουρκοκρατημένη, η Ρούμελη αποδυναμωμένη, ο Κιουταχής πολιορκεί στενά το Μεσολόγγι και μερικά από τα Ρουμελιώτικα σώματα πού κατεβαίνουν προς υποστήριξη των Κυβερνητικών στην Πελοπόννησο, διάγουν σαν να ευρίσκονται σε εχθρική γη, με τον Κολοκοτρώνη, του, αδελφούς Δεληγιανναίους και όλους τους άλλους κυριότερους Πελοποννήσιους πρωτοκαπετάνιους στη φυλακή (στη χάψη), όπως πολύ παραβολικά και με μεγάλη πικρία ομολογεί ο Μακρυγιάννης.

Συνέχεια

Η καταστροφή των Ψαρών 20-21 IOYNIOY 1824

1
Σημαία των Ψαρών από την Επανάσταση του 1821 ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (Αίθουσα 9)

‘ ‘ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ ΜΑΧΜΟΥΤ Β’ ’ ’
Όταν το 1821 το έθνος ξεσηκώθηκε σύσσωμο για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, το ηρωικό Νησί με τον στόλο του βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα .
Η γεωγραφική θέση του Νησιού και η πολεμική πείρα των Ψαριανών στην θάλασσα ήταν σοβαρό εμπόδιο στα σχέδια του σουλτάνου . Τα Ψαρά ήταν ακατάβλητο και απόρθητο φρούριο στο μέσο του Αιγαίου. Τα τουρκικά πλοία διέτρεχαν άμεσο κίνδυνο από τα ψαριανά και δεν ήταν σπάνιο γεγονός η καταβύθιση, ή αιχμαλωσία τουρκικών πλοίων . Η μεταφορά εχθρικών στρατευμάτων με πλοία στην επαναστατημένη ηπειρωτική Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολη. Ο στόλος των Ψαρών στεκόταν μεγάλο εμπόδιο στο μέσο του Αιγαίου. Και μόνο το γεγονός αυτό μπορεί να καταδείξει πόσο μεγάλη υπήρξε η συμβολή των Ψαρών στην επανάσταση του 1821.
‘ ‘ . . . τα Ψαρά βράχος επί του οποίου εθραύοντο πάσαι αι των τούρκων ελπίδες, βράχος όστις έθραυε τον επερχόμενον κύμα προτείνων τα αγέρωχα στήθη και το διεσκόρπιζεν εις πομφόλυγας. ( Νικόδημος ΥΠΟΜΝΗ -ΜΑ Τόμος Α’ Προοίμιον ιβ’ ).

Συνέχεια

19 ΙΟΥΝΙΟΥ 1827 Θ.ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ: ‘ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ’

foto-themata-25032013

Μία από τις κορυφαίες μορφές της Εθνικής Επαναστάσεως του 1821, ίσως η κορυφαία θα λέγαμε, είναι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Φυσικά η Ελληνική Επανάστασης ανέδειξε πολλές ακόμη προσωπικότητες, πολέμαρχους, στον αγώνα και την θυσία. Όμως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν αυτός που έσωσε την Επανάσταση, μετά την απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο. Η Επανάσταση ήταν εθνική, απελευθερωτική, για του Χριστού την πίστη την αγία. Δεν ήταν απλώς μία κοινωνική εξέγερση, όπως πολλοί και ιδίως αριστεριστές επιχειρούν να την χαρακτηρίσουν. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματα του δια χειρός Τερτσέτη, τους διαψεύδει όλους και επαναλαμβάνει ότι, οι Έλληνες πολέμησαν πρωτίστως για την πίστη και την ελευθερία.

Συνέχεια

17 Ιουνίου 1821: Η μάχη που έπεσαν όλοι νεκροί.Η μάχη του Σκουλενίου

imaxitouskouleniou

Τα εις Μολδαυῒαν ευρισκόμενα σώματα, υπό τους Αθανάσιον Καρπενησιώτην, Ιωάννην Κοντογόνην, Γεώργιον Σοφιανόν, Σφαέλλον, Απόστολον Σταύρακαν με 1000 περίπου Κρητικούς, Δαγγλιόστρον και Μίγκλερην, άτινα είχον οχυρωθή εις το Σκουλένι,  εδέχθησαν την επίθεσιν τού Κεχαγιάμπεη, όστις επήλθε με 2.000 πεζούς, 4.000 ιππείς καί 6 κανόνια.

Συνέχεια

Θάνατος Ανδρέα Μιαούλη 11 Ιουνίου 1835

Ανδρέας Μιαούλης

Γεννήθηκε στις 20 Μαΐου του 1769 στην Ύδρα και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Βώκος. Ήταν το δεύτερο παιδί του Υδραίου πλοιοκτήτη και κοτζαμπάση Δημήτριου Βώκου, γόνου αρχοντικής Υδραίικης οικογένειας, η οποία προερχόταν από τα Φύλλα, κοντά στη Χαλκίδα και ήταν εγκαταστημένη στην Ύδρα από το 1668. Η μητέρα του λεγόταν Ανδριανή και ήταν χήρα του Ανδρέα Βόχα ή Βοχαΐτου.

Συνέχεια

Το Ολοκαύτωμα της Κάσου. (20 Μαΐου – 7 Ιουνίου 1824)

kassos-isl

του Υποναυάρχου (ε.α.) Μάρκου Μάστρακα Π.Ν

Η νήσος Κάσος στη περίοδο της Εθνεγερσίας του 1821 κατείχε σημαντική στρατηγική θέση για τις θαλάσσιες μεταφορές από και προς την Ανατολική Μεσόγειο, δεσπόζουσα των νοτιοανατολικών στενών του Αιγαίου μεταξύ Καρπάθου – Κρήτης, ιδιαίτερα μετά τη βίαιη υποταγή της τελευταίας στους Αιγυπτίους, αρχές Μαΐου του 1824, που προηγήθηκε της δικής της καταστροφής.

Συνέχεια