Ποιός ο ρόλος της Αλβανίας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Του Χαράλαμπου Νικολάου / Ταξίαρχου ε.α.,
τ. καθηγητή Στρατιωτικής Ιστορίας ΣΣΕ
Ο βασιλιάς της Αλβανίας Ζώγου.
Το 1939 τα ιταλικά στρατεύματα, υπό τον στρατηγό Γκουτσόνι, αποβιβάσθηκαν στο Δυρράχιο, το πρωί της 7ης Απριλίου. Ο βασιλιάς Ζώγου δεν αιφνιδιάστηκε δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί, πριν από έναν μήνα και πλέον, εντατικές διπλωματικές συνομιλίες. Υφίστατο το στοιχείο του αιφνιδιασμού για τις ξένες κυβερνήσεις, εκτός της Γερμανίας και ίσως της Γιουγκοσλαβίας. Δεν προβλήθηκε καμία σοβαρή αντίσταση κατά των Ιταλών. Ο αλβανικός λαός στην πλειοψηφία του υποδέχθηκε τους Ιταλούς στρατιώτες ως “ελευθερωτές”.Τα γεγονότα έκτοτε διαδέχθηκαν το ένα το άλλο με κινηματογραφική ταχύτητα. Στις 14 Απριλίου 1939 η Αλβανία αποχώρησε από την Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ). Στις 15 Απριλίου έγινε δεκτή στο Κυρηνάλιο (ανάκτορο στη Ρώμη, θερινή διαμονή των Πάπων μέχρι το 1870, στη συνέχεια κατοικία του βασιλιά της Ιταλίας και αργότερα του προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας), πολυμελής αλβανική αντιπροσωπεία υπό τον πρωθυπουργό Βερλάτση. Αυτός προσφώνησε τον Bασιλιά αυτοκράτορα πρώτα στην αλβανική και έπειτα στην ιταλική γλώσσα και του προσέφερε το “στέμμα του Σκεντέρμπεη”. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας η ιταλική Βουλή έδωσε τη συναίνεση της για την “προσωπική ένωση” και την επομένη έπραξε το ίδιο η Γερουσία. Διορίστηκε τοποτηρητής του βασιλιά, όχι μέλος της δυναστείας (είχε γίνει λόγος για τον δούκα του Μπέργκαμο), αλλά ο πρεσβευτής Τζακομόνι.

Συνέχεια

Advertisements

Οι Τσάμηδες και η ιταλική επίθεση

Italien, Mussolini vor deutschen Soldaten

Του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΚΟΤΟΒΟΥ

Εν όψει του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου, ως ημέρα μνήμης του σθένους που κρύβει μέσα της η απόφαση της πολιτικής ηγεσίας του ελληνικού κράτους και του ελληνικού λαού να προβάλουν αντίσταση σε μια μεγάλη δύναμη της εποχής που εκβιάζει, είναι ευκαιρία να θυμίσουμε τον ρόλο που έπαιξαν στην ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδας ηγετικοί παράγοντες των μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, ειδικά τώρα που ο αλβανικός σοβινισμός εμφανίζει κοινά σημεία με τον τότε αλβανικό αλυτρωτισμό.Θα αφήσουμε να μιλήσει για τον ρόλο αυτό, εβδομήντα και πλέον χρόνια μετά, ο μοίραρχος Ευστρ. Ζάκκας, που το 1948 συντάσσει εκτενέστατη έκθεση για τα εγκλήματα των μουσουλμάνων Τσάμηδων της Θεσπρωτίας, άγνωστη δυστυχώς μέχρι σήμερα στους περισσότερους Έλληνες. Στην έκθεση αυτή γράφει:

Συνέχεια

Στο περιθώριο (και) των Βαλκανίων η Ελλάδα

largeΣτο περιθώριο και των Βαλκανίων οδηγεί την Ελλάδα η κυβέρνηση Τσίπρα, καθώς οι Βαλκανικές χώρες όχι μόνο έκλεισαν τα σύνορα με την Ελλάδα, αλλά πλέον οι εξελίξεις στην περιοχή και η ευρωπαϊκή πορεία των Δυτικών Βαλκάνιων σχεδιάζονται εν αγνοία και πίσω από την πλάτη της Ελλάδας.Την Δευτέρα πραγματοποιήθηκε η ετησία άτυπη, άλλα πλέον θεσμοθετημένη συνάντηση Κορυφής της Γερμανίας και της Γαλλίας, της Κομισιόν και των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων με πλήρη αποκλεισμό της Αθήνας, ενώ αντιθέτως προσκλήθηκαν και συμμετείχαν η Αυστρία, η Ιταλία, η Κροατία και η Σλοβενία. Και το εντυπωσιακό δεν είναι ότι δεν εκλήθη και πάλι η Ελλάδα, σε μια συνάντηση η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική και τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, άλλα δεν υπήρξε καν ίχνος διαμαρτυρίας από το ελληνικό ΥΠΕΞ.
Συνέχεια

»ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ»,προδημοσίευση από το βιβλίο του Αθ.Γκότοβου

Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις το βιβλίο του καθηγητή Αθανάσιου Γκότοβου, «Τσαμουριά», Ταυτότητες στην κατοχική Θεσπρωτία και ο ρόλος της μουσουλμανικής μειονότητας. Προδημοσιεύουμε σήμερα τον πρόλογο του συγγραφέα και ένα απόσπασμα από την έκθεση του μοίραρχου Ευστράτιου Ζάκκα σχετικά το πλήθος και το είδος των ποινών που επιβλήθηκαν με τις αποφάσεις των Ειδικού Δικαστηρίου Δωσιλόγων των Ιωαννίνων από το 1945 μέχρι το τέλος του 1947 σε φυγόδικους Μουσουλμάνους Τσάμηδες. 
10214

Πρόλογος του συγγραφέα

Όταν το 1913 ο πολιτικός χάρτης της Ηπείρου αλλάζει και η προηγούμενη (οθωμανική) εξουσία ακυρώνεται με την ένταξη της περιοχής στην ελληνική επικράτεια μετά τους νικηφόρους βαλκανικούς πολέμους, η σύνθεση του πληθυσμού στη Θεσπρωτία παραπέμπει σε ορατή γλωσσική, θρησκευτική και εθνοτική ετερότητα ή, για να χρησιμοποιήσω έναν όρο της τρέχουσας πολιτικής ορθότητας, σε μια «πολυ-πολιτισμική» κατάσταση.
Οι προσπάθειες του ελληνικού κράτους, κυρίως μέσω της εκπαίδευσης και της διοίκησης, να δημιουργήσει για τη δημόσια σφαίρα κοινούς λειτουργικούς γλωσσικούς και πολιτισμικούς κώδικες στην περιοχή, δίπλα στους ήδη υπάρχοντες, δεν σκόνταψαν μόνο στην πολιτική ρευστότητα του Μεσοπολέμου και στις δυσκολίες της Ελλάδας να ισορροπήσει μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ούτε στην ανεπάρκεια των μέσων και στην αδυναμία του διοικητικού κέντρου (Αθήνα) να αξιολογήσει ορθά και να αποτρέψει φυγόκεντρες τάσεις που είχαν εκδηλωθεί από την αρχή της νέας εποχής στην περιοχή, αλλά και στις αντιστάσεις μεγάλου τμήματος του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θεσπρωτίας που αυτοπροσδιορίζονταν ως «Αλβανοί» (Μουσουλμάνοι Τσάμηδες).

Συνέχεια

Αντιστράτηγος (ε.α) Ρουσάκης Θεόκλητος: «Ελληνοαλβανικές Σχέσεις (Σημασία και αξιολόγησή τους)»

κατάλογος
Με αφορμή τα πρόσφατα προκλητικά γεγονότα εκ μέρους των Αλβανών για το «ζήτημα της Τσαμουριάς» και όχι μόνο……. σας παρουσιάζουμε την από εξαμήνου εισήγηση του Θεόκλητου Ρουσάκη Αντιστράτηγου εν αποστρατεία – Επίτιμου Διοικητή Β΄Σώματος Στρατού, σε ανοιχτή ημερίδα με θέμα: «Ελληνοαλβανικές Σχέσεις (Σημασία και αξιολόγησή τους)» που πραγματοποίησε την 10η Δεκεμβρίου η Ένωση τέως Βουλευτών – Ευρωβουλευτών στο αμφιθέατρο «Κρανιδιώτης» του Υπουργείου Εξωτερικών. Πολύ χρήσιμη και τεκμηριωμένη παρουσίαση που θα μας βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του θέματος…
ΟΙ ΑΜΦΙΔΡΟΜΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
Υπό Αντγου (εα) Θεοκλήτου Ρουσάκη
ΓΕΝΙΚΑ
Είναι προφανές ότι οι σχέσεις της κάθε χώρας με τις γειτονικές της επηρεάζουν άμεσα τα ζωτικά της συμφέροντα, κυρίως στον τομέα της οικονομίας και της ασφάλειας. Έτσι και στην περίπτωση της χώρας μας, οι σχέσεις με τις γειτονικές μας χώρες εξασφαλίζουν ή απειλούν τα ζωτικά μας συμφέροντα στην περιοχή, δημιουργώντας στα ασταθή Βαλκάνια, είτε προϋποθέσεις για ένα ντόμινο δυσάρεστων εξελίξεων, είτε ένα παράγοντα ασφαλείας με την αξιοποίηση των προφανών γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων μας.
Να διευκρινίσουμε εξ αρχής ότι λέγοντας ελληνοαλβανικές σχέσεις εννοούμε τις σχέσεις της Ελλάδος, κυρίως με τους Αλβανούς της Αλβανίας, του Κοσσόβου και της πΓΔΜ. Θεωρούμε λοιπόν ότι θα πρέπει, οι σχέσεις αυτές να συνεξετάζονται μέσα από ένα πολυσχιδές πλέγμα σχέσεων που περιλαμβάνει εκτός από τις προαναφερθείσες χώρες, τις Μεγάλες Δυνάμεις (κυρίως ΗΠΑ και Ρωσία), το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, αλλά και την Τουρκία, που προσπαθεί να καταστεί ένας βασικός παίκτης με δυναμική επιστροφή και παρουσία στο γεωστρατηγικό χώρο των Βαλκανίων.

Συνέχεια

Τσάμηδες : Οι δήμιοι που ζητούν τα ρέστα από τα θύματά τους!

fsdfsd_15

Ποιοι είναι οι εγκληματίες πολέμου, συνεργάτες των ναζί κατά τη διάρκεια της Κατοχής, που εκδιώχθηκαν από την Ελλάδα το 1944 και τώρα χωρίς καμία αιδώ αξιώνουν επιστροφή, επανορθώσεις και αποζημιώσεις

Σε εποχές παρακμής μιας χώρας, οι πολίτες φτάνουν σε σημείο να υποχρεούνται να απολογούνται ακόμα και στους δημίους τους… Αυτό συμβαίνει στην πατρίδα μας.
Ενώ θα έπρεπε η Ελλάδα να εγείρει αξιώσεις έναντι όσων την έβλαψαν και εγκλημάτησαν σε βάρος της κατά τη διάρκεια της Κατοχής, γίνεται το αντίθετο. Την τρέχουσα περίοδο έχει αναζωπυρωθεί από την Αλβανία (κατ’ εντολήν της Αγκυρας, προφανώς) το ζήτημα των Τσάμηδων, των αλβανοφρόνων μουσουλμάνων της Ηπείρου, που συνεργάστηκαν με τους ναζί, διέπραξαν σωρεία εγκλημάτων πολέμου και εκδιώχθηκαν (το 1944) από την Ελλάδα από τον ΕΔΕΣ του Ναπολέοντος Ζέρβα.

Συνέχεια

Τσάμηδες, το τάγμα Νουρί Ντίνο και ο ΕΔΕΣ

Μιας και η συζήτηση για τους Τσάμηδες ξαναφούντωσε ας θυμηθούμε το παρελθόν τους μέσα από ένα απόσπασμα από το ευρύτερο κείμενο του Αθανάσιου Γκότοβου, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, “Τσάμηδες, ετερότητα και σύγκρουση” που δημοσιεύτηκε στο Άρδην τ. 99.

TSAMHDES

Το τάγμα Nuri Dino

Παράλληλα με τον εξοπλισμό των χωριών της Θεσπρωτίας, αρχίζει να συγκροτείται το λεγόμενο τάγμα Nuri Dino, το οποίο καλείται να δράσει κυρίως στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Γίνονται οι αναγκαίες συνεννοήσεις με τον αρμόδιο Γερμανό στρατηγό, υπεύθυνο για την Αλβανία, ο οποίος στις 29.3.44 δίνει τη σχετική άδεια:
«Ο κ. Nuri Dino έχει την άδεια να συγκροτήσει ένα εθνικό αλβανικό στρατιωτικά οργανωμένο τάγμα επιστράτων εθελοντών στην περιοχή Αργυροκάστρου με σκοπό να πολεμήσει εναντίον των κομμουνιστών ανταρτών της περιοχής. Η επαφή με τους εγγύς ευρισκόμενους διοικητές των γερμανικών δυνάμεων είναι απαραίτητη, ειδικά πριν από την πραγματοποίηση σημαντικών επιχειρήσεων».

Συνέχεια