Μάχη του Διρού.Η μάχη της αδούλωτης Μανιάτισσας

xristiana kliroy

H ομιλία που εκφώνησε η κ. Χριστιάνα Κλήρου, εκπαιδευτικός την Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014, στη Μάνη, με αφορμή τις επετειακές εκδηλώσεις στα πλαίσια της 188ης επετείου της Μάχης του Διρού

Ιούνιος του 1826… Ο Ιμπραήμ Πασάς με τον τίτλο του πορθητή του Μεσολογγίου και την έπαρση του ανίκητου στρατάρχη, περνά την Πελοπόννησο δια πυρός και σιδήρου. Ο ιερός υπέρ πάντως Αγώνας του Έθνους πνέει τα λοίσθια.

NIKH Η΄ ΘΑΝΑΤΟΣ

Στην άκρη του Μοριά, όμως, η πετρόσπατη γωνία της Μάνης , η αδούλωτη, η περήφανη, η κληρονόμος του πνεύματος και πρακτικών της αρχαίας Σπάρτης Εδώ κυματίζουν ακόμη δικέφαλοι αετοί και σύμβολα της ελευθερίας. Για αυτό και ο Ιμπραήμ αποφασίζει πως ήρθε ο καιρός να λύσει «μια και καλή» τους λογαριασμούς του με τούτο το απάτητο κάστρο του αγώνα.

Στις 29 Μαΐου 1826 στέλνει από τη Μεθώνη μαύρο γράμμα και τον προσκαλεί «…εις δέκα ημερών προθεσμίαν να έλθετε με τους σημαντικούς της πατρίδος σας εις εμέ δια να την ασφαλίσετε,άλλως θα κάνω την πατρίδα σας ως την άλλην Πελοπόννησον, να μην αφήσω ίχνος οσπιτίου»

Στην πρόκληση αυτή η απάντηση ήταν: «Προς τον Ιμπραήμ Πασά της Αιγύπτου: «ελάβαμεν το γράμμα σου, εις το οποίον είδαμεν να μας φοβερίζεις, ότι αν δε σου προσφέρομεν την υποταγήν μας, θέλεις εξολοθρεύσεις τους Μανιάτας και την Μάνην. Δια τούτο και ημείς σε περιμένομεν με όσας δυνάμεις θελήσεις… Οι κάτοικοι της Μάνης γράφομεν και σε περιμενόμεν….»

Συνέχεια

Η καταστροφή των Ψαρών 20-21 IOYNIOY 1824

1
Σημαία των Ψαρών από την Επανάσταση του 1821 ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (Αίθουσα 9)

‘ ‘ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ ΜΑΧΜΟΥΤ Β’ ’ ’
Όταν το 1821 το έθνος ξεσηκώθηκε σύσσωμο για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού, το ηρωικό Νησί με τον στόλο του βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα .
Η γεωγραφική θέση του Νησιού και η πολεμική πείρα των Ψαριανών στην θάλασσα ήταν σοβαρό εμπόδιο στα σχέδια του σουλτάνου . Τα Ψαρά ήταν ακατάβλητο και απόρθητο φρούριο στο μέσο του Αιγαίου. Τα τουρκικά πλοία διέτρεχαν άμεσο κίνδυνο από τα ψαριανά και δεν ήταν σπάνιο γεγονός η καταβύθιση, ή αιχμαλωσία τουρκικών πλοίων . Η μεταφορά εχθρικών στρατευμάτων με πλοία στην επαναστατημένη ηπειρωτική Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολη. Ο στόλος των Ψαρών στεκόταν μεγάλο εμπόδιο στο μέσο του Αιγαίου. Και μόνο το γεγονός αυτό μπορεί να καταδείξει πόσο μεγάλη υπήρξε η συμβολή των Ψαρών στην επανάσταση του 1821.
‘ ‘ . . . τα Ψαρά βράχος επί του οποίου εθραύοντο πάσαι αι των τούρκων ελπίδες, βράχος όστις έθραυε τον επερχόμενον κύμα προτείνων τα αγέρωχα στήθη και το διεσκόρπιζεν εις πομφόλυγας. ( Νικόδημος ΥΠΟΜΝΗ -ΜΑ Τόμος Α’ Προοίμιον ιβ’ ).

Συνέχεια

17 Ιουνίου 1821: Η μάχη που έπεσαν όλοι νεκροί.Η μάχη του Σκουλενίου

imaxitouskouleniou

Τα εις Μολδαυῒαν ευρισκόμενα σώματα, υπό τους Αθανάσιον Καρπενησιώτην, Ιωάννην Κοντογόνην, Γεώργιον Σοφιανόν, Σφαέλλον, Απόστολον Σταύρακαν με 1000 περίπου Κρητικούς, Δαγγλιόστρον και Μίγκλερην, άτινα είχον οχυρωθή εις το Σκουλένι,  εδέχθησαν την επίθεσιν τού Κεχαγιάμπεη, όστις επήλθε με 2.000 πεζούς, 4.000 ιππείς καί 6 κανόνια.

Συνέχεια

Θάνατος Ανδρέα Μιαούλη 11 Ιουνίου 1835

Ανδρέας Μιαούλης

Γεννήθηκε στις 20 Μαΐου του 1769 στην Ύδρα και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Βώκος. Ήταν το δεύτερο παιδί του Υδραίου πλοιοκτήτη και κοτζαμπάση Δημήτριου Βώκου, γόνου αρχοντικής Υδραίικης οικογένειας, η οποία προερχόταν από τα Φύλλα, κοντά στη Χαλκίδα και ήταν εγκαταστημένη στην Ύδρα από το 1668. Η μητέρα του λεγόταν Ανδριανή και ήταν χήρα του Ανδρέα Βόχα ή Βοχαΐτου.

Συνέχεια

ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΔΡΑΓΑΤΣΑΝΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΟΧΟΥ

Sacred_band_dragatsani_battle
«Οι Ιερολοχίτες μάχονται στο Δραγατσάνι», πίνακας του Πέτερ Φον Ες.

Ο Ιερός Λόχος κατά το 1821

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, κατά τις επιχειρήσεις της Επαναστάσεως του 1821, ίδρυσε και αυτός τον νέο Ιερό Λόχο, ο οποίος ήταν στρατιωτικό σώμα που το συγκρότησε στη Φωξάνη, πόλη στα όρια της Μολδαβίας με τη Βλαχία, στις 9 ή στα μέσα Μαρτίου του 1821 και συγκροτήθηκε από εθελοντές σπουδαστές των ελληνικών παροικιών της Μολδοβλαχίαςκαι της Οδησσού, κυρίως. Ήταν η πρώτη οργανωμένη στρατιωτική μονάδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και του ελληνικού στρατού γενικότερα. Ο Υψηλάντης πίστευε πως οι νεαροί αυτοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ψυχή του στρατού του. Γι’ αυτό τους ονομάτισε από το κλασικό όνομα του Ιερού Λόχου των Θηβών.

Συνέχεια

6 ΙΟΥΝΙΟΥ 1822. Η ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΡΗ.

YTYTTTTDDTDT1
Τον Ιούνιο του 1822, αφού ο ελληνικός στόλος, στον οποίο συμμετείχε δεν κατάφερε να σώσει τη Χίο από τις τρομερές τουρκικές σφαγές, ο Κανάρης ανέλαβε να βάλει μπουρλότο στην τουρκική ναυαρχίδα του Καπετάν Πασά Καρά Αλή, την επικεφαλής του στόλου που έκαψε το νησί.
Την επιχείρηση θα εκτελούσαν τα πυρπολικά του Κανάρη και του Πιπίνου.
Στο εγχείρημα βοήθησαν δύο παράγοντες: αφενός ότι η νύχτα ήταν πολύ σκοτεινή καθώς δεν είχε φεγγάρι και αφετέρου ότι στο κατάφωτο κατάστρωμα της ναυαρχίδας οι Τούρκοι, κάπου δυό χιλιάδες, γιόρταζαν το Μπαϊράμι κι έτσι τα μέτρα φρούρησης ήταν ελλιπή.

Συνέχεια

5 ΙΟΥΝΙΟΥ 1825: Κοτσαμπάσηδες, κλήρος και πολιτικοί δολοφονούν τον ελεύθερο και ανένταχτο ήρωα ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟ!!

Ο-Οδυσσέας-Ανδρούτσος
Ίσως ένας από τους πιο παρεξηγημένους αγωνιστές του Εικοσιένα από την μετεπαναστατική ιστοριογραφία στέκεται ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Είναι αλήθεια ότι από την προεπαναστατική του δράση είχε αποκτήσει αντιπάθειες λόγω κυρίως της συναναστροφής του με τον μέντορα του Αλή πασά. Όταν ήρθε όμως η ώρα δεν άργησε να ταυτιστεί με τον σκοπό του Αγώνα. Δυστυχώς, ίσως λόγω της ευφυΐας του συνδυαζόμενη με τις στρατηγικές του ικανότητες και ακόμα παραπάνω, της ικανότητάς του να βλέπει όσο κανείς άλλος την ανάγκη για κοινωνική αποκατάσταση μετά την εθνική υπήρξε εχθρός του συμπλέγματος του Μαυροκορδάτου(με την Σουλιώτικη φρουρά του) και του Υδραιοσπετσιώτικου τοπικισμού ο οποίος έχοντας και οικονομική ισχύ αλλά και στρατιωτική ήταν καθοριστικός παράγοντας για τα δυστυχήματα της Επανάστασης. Αφήνοντας στην άκρη της πράξεις της ζωής του θα παραθέσω κάποια πράγματα για τις πράξεις του λίγο πριν το τέλος της… Όπως είπα ήταν εχθρός του φαναριωτοϋδραίικου συστήματος και εξαιρετικά αγαπητός στον λαό της Ανατολικής Στερεάς. Φυσικά δεν έλειψαν και οι ενέργειες σκληρότητας που επέδειξε σε ορισμένες περιπτώσεις ο Οδυσσέας(βλ.σφαγή Νούτσου-Παλάσκα). Την πρώτη αλήθεια όμως την αποτυπώνει και ο Βρετανός Humphreys όπου λέει για τον Ανδρούτσο:

Συνέχεια